Ogólne

Maraton Wyskokiej Kultury

Frida Kahlo. Ikoniczna Artystka

Seans z cyklu- wystawa w kinie| 90 minut| Napisy

Dzieła inspirowane meksykańską i indiańską sztuką ludową, łączące realizm formy z elementami symbolizmu i surrealizmu, drastyczne wątki autobiograficzne – to Frida Kahlo. Kim była jedna z najsłynniejszych malarek świata, prywatnie słynąca z noszenia kolorowych turbanów? Na to pytanie postara się odpowiedzieć Ali Ray, podróżniczka, dziennikarka, feministka, znawczyni kulinarna i reżyserka. W swoim filmie udowadnia, że Frida Kahlo to prawdziwa ikona. Ali Ray zagląda z kamerą do słynnego domu Fridy – Niebieskiego Domu – w Meksyku. Poprzez tematykę, jaką Frida Kahlo podejmowała w swoich obrazach (aborcja, śmierć, samotność, choroba, fizjologia, gender, ukazywanie kobiecej nagości, poronień, przemocy, zdrady, lesbianizmu, niedoskonałości ludzkiego ciała oraz obrazoburczych opinii, erotyzmu, patriotyzmu czy fascynacji politycznych), Frida Kahlo nadała współczesnej sztuce feministycznej nowy kierunek. Jej dzieła nie pozwalają bowiem na seksualizację kobiety czy voyeuryzm, gdzie wizja świata oparta jest na przeświadczeniu, że to płeć żeńska, w pełni uprzedmiotowiona przez mężczyznę, staje się biernym obiektem, a nie aktywnym obserwatorem rzeczywistości, w której funkcjonuje i pełni konkretne.

Współczesna wersja „Jeziora łabędziego”

Piotr Czajkowski „Jezioro łabędzie” – chor. Angelin Preljocaj

Po swoich nowatorskich interpretacjach „Święta wiosny” Strawińskiego oraz „Romea i Julii” Prokofiewa, Angelin Preljocaj sięga po kolejne baletowe arcydzieło. Ten francuski tancerz i choreograf, autor blisko 60 pełnowymiarowych spektakli, wypracował własny styl przedstawiania klasycznych baletów, podobnie jak wcześniej Mats Ek czy Boris Ejfman. Odświeża je, nie rezygnując jednak z tradycyjnego języka tańca. Jego „Jezioro łabędzie” jest hołdem złożonym Mariusowi Petipie, pierwszemu choreografowi tego baletu. Historia księżniczki Odetty, która przez czarnoksiężnika została zamieniona łabędzia, a później zdradzona przez omamionego czarami księcia Zygfryda, została przeniesiona do współczesnej, mrocznej metropolii. „Jezioro łabędzie” w choreografii Angelina Preljocaja powstało w czasie pandemii i nie miało możliwości trafienia do szerokiej publiczności. Ponieważ ma niepodważalne wartości artystyczne, trafia na wielki ekran.

Tosca
Operowy thriller Giacoma Pucciniego

Retransmisja z Opery Narodowej w Amsterdamie

Szwedzka sopranistka Malin Byström, która na co dzień śpiewa w najlepszych teatrach świata, zawitała teraz do Amsterdamu, by wcielić się w postać śpiewaczki Florii Toski w operze Pucciniego. Narodowa scena Holandii przygotowała właśnie nową inscenizację tego mrocznego dzieła. Reżyserię powierzono jednemu z najciekawszych reżyserów teatralnych świata. Barrie Kosky, bo o nim tu mowa, słynie z bardzo niekonwencjonalnych, ale zawsze zgodnych z myślą kompozytora, spektakli. Jego Czarodziejski flet Mozarta, utrzymany w konwencji filmu niemego, grany jest przy pełnych widowniach od berlińskiej Komische Oper, której przez lata był dyrektorem, po warszawski Teatr Wielki-Operę Narodową. Dla Bayreuther Festspiele, festiwalu poświęconego jedynie dziełom Richarda Wagnera, Kosky wyreżyserował jego Śpiewaków norymberskich. Spektakl ten zyskał miano kultowego, choćby tylko dlatego, że reżyser jest Żydem. Jego amsterdamska Tosca skupia się na najciemniejszych stronach wszystkich postaci. Przedstawienie przygotował muzycznie młody szwajcarski dyrygent Lorenzo Viotti, główny dyrygent Opery Narodowej w Amsterdamie. W rolę Maria Cavaradossiego wcielił się Amerykanin Joshua Guerrero, a demonicznego barona Scarpię zaśpiewał Armeńczyk Gevorg Hakobyan.

Przedstawienie przygotowane przez zespół De Nationale Opera w Amsterdamie.
Polskie napisy. Spektakl trwa około 2 godzin i 20 minut (w tym jedna przerwa).